W Ewangelii IV Niedzieli Wielkiego Postu Jezus spotyka człowieka niewidomego od urodzenia i przywraca mu wzrok. Nic dziwnego, że właśnie ten fragment pojawia się w liturgii w środku Wielkiego Postu – opowiada o przejściu z ciemności do światła.
I właśnie dlatego w samym środku postu Kościół mówi: raduj się.
Ta niedziela ma nawet własną nazwę: Laetare. Pochodzi ona od pierwszych słów antyfony na wejście: Laetare, Ierusalem – „Raduj się, Jerozolimo”. W samym środku czasu pokuty liturgia nagle brzmi trochę inaczej. Pojawia się nuta radości. Jakby na chwilę przez wielkopostną drogę przebiło się światło zbliżającej się Wielkanocy.
Z tym dniem wiąże się też kilka ciekawych zwyczajów. W średniowieczu IV Niedziela Postu była momentem, gdy surowość wielkopostnych praktyk nieco łagodzono. W niektórych kościołach pojawiały się kwiaty, liturgia była bardziej uroczysta, a kapłani mogli używać szat w kolorze różowym. Ten kolor – rzadko spotykany w liturgii – miał przypominać, że pośród czasu pokuty pojawia się zapowiedź radości.
Właśnie w tę niedzielę papież od wieków błogosławił także złotą różę. Od XI wieku była ona przekazywana wybranym kościołom, sanktuariom lub osobom jako znak szczególnego wyróżnienia. Symbol był prosty: róża przypominała, że nawet w czasie pokuty Kościół patrzy już w stronę Paschy.
IV Niedziela Wielkiego Postu była ważna również dla katechumenów przygotowujących się do chrztu. W starożytnym Kościele w tym czasie sprawowano kolejne skrutynia – modlitwy umocnienia dla tych, którzy w noc Paschalną mieli przyjąć sakrament chrztu. Ewangelia o uzdrowieniu niewidomego idealnie pasowała do tego momentu drogi: była obrazem przejścia od ciemności do światła wiary.
Dlatego ta niedziela ma w sobie coś wyjątkowego. Nie przerywa Wielkiego Postu, ale na chwilę pozwala zobaczyć, dokąd prowadzi cała ta droga.
Bo w centrum chrześcijaństwa od początku była właśnie ta obietnica: światło jest silniejsze niż ciemność.
kontakt@wspolnotamatkimilosiernego.pl
wspolnotamatkimilosiernego@gmail.com
Created by Wspólnota Matki Miłosiernego